Weer een hoofdstuk dat wordt afgesloten

Weer een hoofdstuk dat wordt afgesloten

Afscheid nemen… Dat is iets waar ik eigenlijk nog helemaal niet zo goed in ben. Zelfs met m’n 25 jaar. Dat heb ik eerder al toegegeven. En ik zal er nu ook niet over liegen. Al komt het deze keer niet echt als een verrassing. Toch blijft het lastig.

Dit hoofdstuk voelde al een tijdje als afgesloten

Dat dacht ik tot voor kort tenminste. Maar was dat nu echt zo?

Wilde ik het misschien gewoon even niet weten. Er even niet aan denken. Liep ik maar met de oogkleppen op. Bewust of onbewust.

Nu komt het echte afscheid echter steeds dichterbij. Morgen (Woensdag 21 juni 2017) is het zover. En ik merk nu dat het me toch niet 100% lekker zit. Ik zie er toch wel tegenop. Misschien had ik het minder goed afgesloten dan ik dacht. Had ik het gewoon even verdrongen. Zat het me toch nog erg dwars.

Eigenlijk weet ik dat wel zeker

Natuurlijk zit het me dwars. Ik merk het aan m’n slaap. Aan m’n onrust. Eigenlijk aan alles.

Afscheid nemen is lastig. Maar het is niet alleen afscheid. Tenminste, voor mij voelt het ook als opgeven. En opgeven valt me nog zwaarder.

Ik geef morgen toe dat ik heb opgegeven. Dat ik niet sterk genoeg was. Dat ik niet slim genoeg was. Dat ik iets niet kon volbrengen.

Nogmaals herhaal ik mijn eigen woorden: natuurlijk zit het me dwars…

Maar ik kan wel het hoofd overeind houden

Ik kan ervoor kiezen het als falen te zien. Maar daar ben ik gelukkig overheen. Liever zie ik het als leermoment. Wat kan ik hieruit meenemen voor de toekomst? Het zal me vast nog eens van pas komen.

En ergens ben ik ook wel trots en blij. Dat ik uiteindelijk voor mezelf gekozen heb. Ik mag dan misschien hebben opgegeven. Vast en zeker heb ik mensen teleurgesteld. Maar voor mezelf was het een goede keuze.

Hoe dan ook wordt morgen een zware dag. Maar daarna is het ook klaar. Dan mag ik verder en mijn pijlen nog meer richten op de toekomst. Op de mooie momenten. Samen, met de fijne mensen die ik om me heen heb. Bedankt dat jij er één van bent!

Au revoir – Falco Renierkens

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze site maakt gebruik van cookies. Door de site te blijven gebruiken, gaat u akkoord met het gebruik van deze cookies. meer informatie

De cookie-instellingen op deze website zijn ingesteld op 'toestaan cookies "om u de beste surfervaring mogelijk. Als u doorgaat met deze website te gebruiken zonder het wijzigen van uw cookie-instellingen of u klikt op "Accepteren" hieronder dan bent u akkoord met deze instellingen.

Sluiten